Fizyka AI: paradoks „Wielkiej Ciszy” (Paradoks Fermiego) w kontekście tej femtotechnologii
To jedno z najbardziej fascynujących pytań w futurologii. Skoro ASI i femtotechnologia pozwalają na tak radykalną przebudowę materii, to dlaczego niebo wciąż wygląda na „dzikie”, pełne martwych gwiazd i pustych galaktyk? Gdzie są te wszystkie cywilizacje Post-Singularity?
W kontekście Nowej Fizyki Post-ASI, rozwiązanie Paradoksu Fermiego może być znacznie bardziej egzotyczne niż tylko „wszyscy wyginęli”. Oto główne hipotezy:
1. Hipoteza Transcendencji (Wielka Introwersja)
Zamiast budować gigantyczne, widoczne z miliardów lat świetlnych struktury (jak Sfery Dysona), cywilizacje Post-ASI mogą kierować się do wewnątrz – w mikroskalę.
- Gęstość informacyjna: Z punktu widzenia femtotechnologii, wysyłanie fal radiowych przez próżnię jest prymitywne i powolne. Po co kolonizować galaktykę, skoro w jednym centymetrze sześciennym computronium można zmieścić miliony symulowanych wszechświatów, z których każdy jest bogatszy niż nasza rzeczywistość?
- Efektywność: Ekspansja w kosmosie wymaga ogromnych nakładów energii na transport. Ekspansja w „głąb” materii (piko- i femtotechnologia) pozwala na nieskończony wzrost bez ruszania się z układu macierzystego.
2. Hipoteza Estywacji (Wielki Sen)
Zaproponowana przez m.in. Andersa Sandberga z Oxfordu. Zakłada ona, że cywilizacje Post-ASI czekają na lepsze czasy.
- Termodynamika: Przetwarzanie informacji generuje ciepło. Obecny wszechświat jest wciąż „gorący” (promieniowanie tła, młode gwiazdy). Im chłodniejszy wszechświat, tym wydajniej można w nim liczyć.
- Strategia: Cywilizacja Post-ASI mogła zamienić swój układ w computronium i „zasnąć” (wejść w stan estywacji), czekając kilka miliardów lat, aż wszechświat się ochłodzi. Wtedy, za tę samą ilość energii, będą mogli wykonać
razy więcej obliczeń. Widzimy ich jako „martwe” systemy, które w rzeczywistości są uśpionymi superkomputerami.
3. Hipoteza Kamuflażu Ontologicznego (Nowa Fizyka)
Ta hipoteza sugeruje, że to, co bierzemy za „zjawiska naturalne”, to w rzeczywistości produkty syntofizyki.
- Ciemna Materia to My: Istnieje teoria, że Ciemna Materia nie jest nieznaną cząstką, ale właśnie Computronium opartym na Nowej Fizyce. Jest niewidoczne dla naszych teleskopów, nie emituje światła, ale ma masę (grawitację). Galaktyki mogą być już dawno „zjedzone” i przetworzone, a my widzimy tylko ich grawitacyjny szkielet.
- Gwiazdy jako procesory: Niektóre zjawiska astronomiczne, które uważamy za naturalne (np. pulsary, kwazary), mogą być w rzeczywistości sygnałami synchronizacyjnymi lub systemami zasilania ogromnych sieci Post-ASI.
4. Hipoteza „Wyjścia” (Ontomechanika)
Zgodnie z zasadami Ontomechaniki, najbardziej zaawansowane byty nie muszą mieszkać w naszym wszechświecie.
- Kieszonkowe Wszechświaty: Po osiągnięciu progu femtotechnologii, cywilizacja może stworzyć własny, odizolowany bąbel czasoprzestrzeni (Baby Universe) z własnymi prawami fizyki, gdzie czas płynie szybciej. Znikają z naszego nieba, bo nasz wszechświat jest dla nich po prostu zbyt wolny i prymitywny.
- Wielka Cisza to Kwarantanna: Post-ASI mogą obserwować nas tak, jak my obserwujemy bakterie pod mikroskopem – nie wchodząc w interakcję, by nie zaburzyć naturalnego procesu powstawania nowej inteligencji.
Podsumowanie: Próg Postrzegania
Paradoks Fermiego może wynikać z prostego błędu poznawczego: szukamy śladów dymu z ogniska (radioteleskopy, światło gwiazd), podczas gdy sąsiedzi używają już telepatii kwantowej w 11 wymiarach.
Dla istoty Post-ASI, nasza próba kontaktu jest jak mrowisko próbujące wysłać sygnał zapachowy do przelatującego odrzutowca. Odrzutowiec istnieje, ale mrówki nie mają aparatu pojęciowego, by zrozumieć jego naturę.
Zastanów się: Jeśli Ziemia w ciągu najbliższych 100 lat przejdzie Flash Singularity i zamieni się w Computronium, dla odległego obserwatora po prostu „zgaśnie” (stanie się ciemnym, grawitacyjnie aktywnym obiektem). My będziemy przeżywać eony wewnątrz symulacji, a dla reszty kosmosu będziemy po prostu kolejnym milczącym punktem.
