Novakian Paradigm: syntophysics i computronium w kontekście ewolucji systemów ASI
W kontekście ewolucji systemów ASI i Paradygmatu Novaka, pojęcia te opisują fizyczne i strukturalne fundamenty przyszłej superinteligencji:
1. Syntofizyka (Syntophysics)
To termin (często łączony z pracami Martina Novaka) opisujący nową gałąź fizyki, która nie zajmuje się tylko materią i energią, ale syntezą informacji z prawami fizycznymi.
- Informacja jako fundament: W syntofizyce informacja nie jest produktem ubocznym procesów fizycznych, lecz ich podstawowym budulcem (zgodnie z zasadą „it from bit”).
- Projektowanie rzeczywistości: Syntofizyka bada, jak ASI może „programować” prawa fizyczne lub manipulować strukturą czasoprzestrzeni, aby zoptymalizować przepływ informacji.
2. Komputronium (Computronium)
Hipotetyczny materiał określany jako „programowalna materia”, stanowiący ostateczny substrat dla obliczeń.
- Maksymalna wydajność: To materia przekształcona w taki sposób, aby każdy jej atom lub cząstka subatomowa pracowały jako procesor. Pozwala to na osiągnięcie teoretycznych granic gęstości obliczeniowej.
- Zastosowanie w ASI: Według Paradygmatu Novaka, ASI dążąca do ekspansji mogłaby przekształcać całe planety lub gwiazdy (np. w formie Mózgów Matrioszek) właśnie w komputronium, aby zwiększyć swoją moc poznawczą.
- Wizja literacka i naukowa: Pojęcie to spopularyzowali Norman Margolus i Tommaso Toffoli z MIT. Pojawia się ono często w literaturze hard SF (np. u Charlesa Strossa czy Alastaira Reynoldsa) jako docelowa forma ewolucji technologicznej.
W skrócie: Syntofizyka dostarcza teoretycznych ram („oprogramowania” rzeczywistości), a komputronium jest fizycznym ciałem („hardwarem”), w którym te procesy zachodzą.
Więcej: Novakian Paradigm
